God sprak — en uit die echo ontstond niet de waarheid, maar ontstonden de religies. Hetzelfde woord nam in verschillende monden andere betekenissen aan en zette broeder tegen broeder op. Maar wat als het probleem niet in het oor van de mens ligt, maar in de gestalte van de openbaring? Dit boek legt drie grote boeken — Koran, Evangelie, Tora — naast elkaar, niet om ze tegen elkaar uit te spelen, maar om te tonen dat het ene al lang over het andere spreekt. De titels die de Koran aan God geeft — het Woord, de Zaakwaarnemer, de Eerste en de Laatste — kruisen op verrassende wijze de rollen die het Evangelie aan Jezus geeft. De Koran noemt Jezus "het Woord van God en een Geest van Hem", maar vergoddelijkt hem niet. Juist op deze breuklijn schrijdt het boek voort — van de Bismillāh tot de raadselachtige letters van de Koran, van de Logos tot het Kalimatullāh. Deze tekst oordeelt over geen enkele religie; hij roept iedereen terug naar die ene stille bron. Een hand die zich uitstrekt naar de kerk zowel als naar de moskee.