In de Andreaskerk krijgt glazenier Marte Vlieger de geschilderde kop van de wachtende vrouw in stukken terug: vier scherven uit het gedenkraam van 1923, op watten in een sigarenkist. Zondagochtend om tien uur begint de laatste dienst, daarna gaat het gebouw dicht. Kerkrentmeester Guus Steenbergen wil het paneel compleet en origineel terug: zijn subsidie betaalt alleen conserveren, en een glasmuseum wacht op authentiek glas.Marte heeft in de sponning een brugstaaf gemeten die door roest het metselwerk uit het lood heeft gedrukt. Een gelijmde breuk houdt daar geen jaar, en dan valt hij negen meter. Ze wil de kop opnieuw schilderen en branden. Haar oven haalt nog één stook, er is glas voor twee pogingen, en de steiger gaat zaterdag om vijf uur weg.Koster Ilse Doornbos wil het raam in het dorp houden. Leerling Jochem Kleve heeft de lijm klaar. Tweeënzeventig uur, negen meter boven de tegels.