Er is geen twijfel mogelijk dat de openbaringen over de oorsprong van de mens op Aarde en over de geschiedenis van de mensheid een diepe invloed op me hebben gehad. Vrij snel besefte ik dat het initiatief van de man uit Apellos, die geregeld had dat ik toegang kreeg tot die informatie in het kleine tijdvenster dat ik voor zoiets ter beschikking had, heel goed gepland was. De interdimensionale helm, een ongekend geschenk dat ik van de mensen uit Apellos had gekregen, bleek een zeer technologisch geavanceerd apparaat te zijn, niet alleen voor het begrijpen van de complexe informatie die ik bekeek, maar ook voor de manier waarop dit verband hield met wat onze expeditie door de Derde Tunnel zou worden. Het leek alsof alles geregeld was voor een welomschreven doel, maar het was een doel dat me op dat moment onduidelijk was. Het duurde echter niet lang voordat daarover duidelijkheid kwam. Tevreden over de rijkdom en de aard van de informatie die ik had opgedaan tijdens het bekijken van beelden van het verleden van de mensheid, keek ik uit naar wat voor mij voelde als ‘de kers op de taart’: de expeditie door de Derde Tunnel. Ik had al heel wat ervaring opgedaan tijdens mijn vorige reizen, maar nu had ik een algemeen gevoel van vervulling vanwege het feit dat het laatste mysterie van het Bucegi complex – de Derde Tunnel – aan me onthuld zou worden. Het was weliswaar maar een deel van dat mysterie, want we zouden alleen de aftakking naar Irak gaan verkennen. Ik wist al dat dit de meest ‘toegankelijke’ tak was in de nogal ingewikkelde ‘structuur’ van de Derde Tunnel.