In Gitta & Ik deelt Karel Wellinghoff een diep persoonlijk en ontroerend verslag van de laatste levensfase van zijn vrouw. Op 16 januari 2004 overleed zij na een kort maar hevig ziekbed, waarbij agressieve kanker met uitzaaiingen in de lever razendsnel om zich heen greep. Het boek beschrijft de strijd die Gitta aanging voor haar leven en de dienende rol waarin Wellinghoff terechtkwam. Samen keken zij de ziekte en de dreigende dood recht in de ogen, een proces dat in dit werk van heel nabij wordt beschreven.

Het verliezen van een dierbare is een verbijsterende ervaring die de nabestaande achterlaat met grote levensvragen. Wellinghoff beschrijft de leegte die ontstaat wanneer de nabijheid van de ander en de kleine, lieve dingen die je samen deelde, plotseling absoluut verdwijnen. Toch is de kernboodschap van dit boek niet wanhoop, maar inzicht. De auteur ontdekt dat wat overblijft niet per se het 'zwarte gat van de eenzaamheid' hoeft te zijn, maar dat het antwoord op alle vragen te vinden is in de liefde en de volledige aanvaarding van het leven, het lijden en de dood.

Dit bijzondere document is geschreven in briefvorm en biedt niet alleen een verslag van sterven, maar juist ook van de moed om verder te leven. Karel Wellinghoff (1939), bekend van zijn literaire romans met spirituele strekking, toont zich in dit non-fictie werk kwetsbaarder dan ooit. Het is een boek voor iedereen die troost zoekt, geconfronteerd wordt met rouw, of op zoek is naar de diepere harmonie en heelheid van het bestaan.