Een piano overleefde een brand. Kees Wieringa bleef erop spelen. In Geluk is een keuze vertelt pianist, componist en museumdirecteur Kees Wieringa het onwaarschijnlijke verhaal van een leven tussen muziek, kunst en macht. Van Groningen naar Teheran, New York en Doha. Van de concertzaal naar het museum en het Qatarese hof. Hij speelde voor Saddam Hoessein, leidde musea in landen waar kunst en geschiedenis voortdurend onder druk stonden en zag hoe een piano een brand kon overleven — om vervolgens opnieuw te gaan klinken. Bij het schrijven ontdekte hij een patroon — niet alleen in zijn eigen leven, maar bij de mensen die hij beschreef: vrienden, familie, Albert Camus, Joost Zwagerman en vele anderen. Allemaal verlegden ze grenzen, hielden vol, en vonden ondanks tegenslag toch hun eigen geluk. Wieringa schrijft openhartig over ambitie, verlies, vriendschap, liefde en macht. Over de mensen die hem vormden, de plekken die hem veranderden en de momenten waarop hij zichzelf dreigde kwijt te raken. Soms rauw en confronterend, dan weer licht, geestig en onverwacht. Steeds is er de muziek: als taal, als troost, als verzet en als manier om overeind te blijven. Geluk is een keuze is het meeslepende en persoonlijke verhaal van een man die veel achterliet, telkens opnieuw zijn weg vond en ontdekte dat je niet altijd kunt bepalen wat je overkomt — maar misschien wel hoe je erop antwoordt. Wat als geluk geen gevoel is, maar een keuze?