Als romanschrijfster is haar naam vrijwel vergeten, maar in de wereld van de geestelijke gezondheidszorg leeft zij voort als pionier en pleitbezorger. Voor Fré Dommisse (1900-1971) was literatuur geen doel op zich, maar een middel, aldus een recensent. Een rake typering. Fré Dommisse verwierf nationale faam met haar debuutroman Krankzinnigen (1929), gebaseerd op haar eigen ervaringen met jarenlange psychiatrische opnames. Met deze roman, en met de publicaties en voordrachten die volgden, richtte zij zich niet tot de literaire elite, maar tot het grote publiek. Ze kwam in het geweer tegen de wijdverbreide vooroordelen over de psychiatrie. Haar pleidooi tegen het stigma vond weerklank in lezingen, artikelen en vriendschappen – waaronder die met Simon Vestdijk. Haar strijd voerde ze vanuit Utrecht en later vanuit Doorn, waar ze leerde zich los te maken van schaamte en onmacht. Hoe zij dat voor elkaar kreeg, en wat het haar uiteindelijk bracht – dát is het verhaal van deze biografie.