Corrie zit al aan de tafel voor het bloemschikken begonnen is, met twee kaarten voor zich – één voor haar en één voor wie er te laat komt. Verderop in het huis luistert meneer Van Dijk 's nachts naar de gang, telt de stappen, en weet precies wie er langsloopt en waar ze stil blijft staan. Ruud weet het ook: dat hij zijn flat kwijt is, zijn kinderen, en het woord dat de gemeente op hem heeft geplakt. Op een nacht staat hij voor de deur van zijn moeders kamer met zijn schoenen in zijn hand, en niemand die het merkt. Behalve Loes, die in de keuken staat, en die hem een bord eten geeft in plaats van vragen te stellen. Wat begint als een plek om te overnachten, wordt iets waar een heel huis stilzwijgend aan meewerkt – bewoners, personeel, iedereen die precies weet wat je niet moet zeggen tegen wie. Maar er is een lijst die moet kloppen, een onderzoeker die komt tellen, en een moeder die 's nachts wakker ligt met een schriftje vol strepen.Dit boek is door AI gegenereerd.