Het is nog donker als Jobje de kamer binnengaat waar haar schoonmoeder al wakker ligt. Ze rolt de steunkousen over de dunne enkels en knoopt de jurk dicht. Vandaag gaat het huis in Zeeland weg, en Poulina moet erbij zijn om te tekenen.De hitte staat al boven de daken. In de trein zit Poulina bij het raam en noemt de stations zoals ze vroeger heetten. Haar dochter draagt de ordner met alles wat geregeld is, haar zoon zit op cursus. Wat niemand hardop zegt, is waar de oude vrouw vannacht slaapt, en morgen, en daarna.Jobje telt de nachten. Wat zij nodig heeft is geen geld en geen vrij weekend, en ze weet inmiddels dat niemand het haar uit zichzelf zal geven.Dit boek is door AI gegenereerd.