In het leegstaande douanekantoor aan de Wernhoutseweg bij Zundert zet Diriye Warsame elke zondagochtend tien bekers koffie klaar. De slagboom is weg, de grens met België bestaat alleen nog op oude kaarten, en zijn wielerploegje is klein en ruim boven de vijftig. Zijn sterkste renner is Mussie Ghebrehiwet, nachtploeg bij een vleesverwerker in Roosendaal, met wie hij al vijftien jaar rijdt. Als Mussie eind februari in het shirt van een club uit Etten-Leur voorbijkomt en alleen zijn hand opsteekt, gaat Diriye groter denken.Hij bedenkt de Grensronde: honderdvijftig kilometer over de oude smokkelpaden. Zijn dochter Ubax regelt de papieren, sponsor Jack Nooijen wil er een wedstrijd met prijzengeld van maken, en Diriye schiet de shirts, de vergunning en de verzekering voor met geld dat hij niet heeft.Eén seizoen lang maken twee mannen elkaar onbetaalbaar, met gunsten, enveloppen en verzwegen zondagen.