Een tuin als een plaats om te herbronnen bij ziekte vinden we terug in alle culturen en religies. Het is de plaats bij uitstek om op adem te komen, ver verwijderd van de chaotische wereld daarbuiten. De vraag die we ons in dit boek stellen is waarom de zorgsector dit tuinpad verlaten heeft en de zorg voor de natuur heeft uitbesteed aan natuurbeheerders. Waarom hebben we de blik verlegd naar natuurontwikkeling en wilde natuur, terwijl een veilige en geborgen tuin zoveel te bieden heeft? Het is deze boodschap die klinkt doorheen dit boek: de meerwaarde van een tuin en het actief omgaan met planten voor de zorgsector. Meer dan natuurbeleving kan een interactie met de natuur leiden tot een verandering in positieve zin. Een goede tuinier draagt niet enkel zorg voor planten, maar groeit zelf ook als deugdzaam persoon. Tuinieren is een wederkerige relatie: wij werken in de tuin, maar terzelfdertijd werkt de tuin aan ons. Dit boek schetst eerst hoe de mens zich doorheen de geschiedenis verhoudt tot de natuur en verkent vervolgens de wereld van de tuinier en het tuinieren en hoe de houding van de tuinier een gids kan zijn voor mensen in nood. Er wordt stilgestaan bij enkele kwetsbare doelgroepen en de kansen die een tuin kan bieden voor hun welzijn en gezondheid. Tot slot zijn er zoals in elke goede tuin ook in dit boek verrassende hoekjes om te ontdekken. Er wordt halt gehouden bij filosofen als Aristoteles, Nietzsche en Heidegger, wiens denken je gidst doorheen dit boek.