Elke ochtend om twintig voor acht rijdt Willem zijn bus de Beekstraat in. Elf jaar lang stapt Tobias vanzelf in, klikt zijn eigen gordel vast, tikt bij het viaduct twee keer tegen de ruit. Op een dinsdag in november doet hij dat niet. Hij blijft op de stoep staan met zijn arm tegen zich aan, en Willem, die om acht uur ergens anders moet zijn, doet wat hij altijd doet: hij zegt iets bij het hek, half, en rijdt door. Diezelfde middag valt Tobias van een hooizolder. Wat volgt is geen ongeluk meer, maar een dossier: een formulier zonder vakje voor een chauffeur, een coördinator die roosters gladstrijkt, een begeleidster die weet hoeveel handen ze niet had, een zus die te laat leert vragen hoe vaak ze eigenlijk kwam. Iedereen heeft iets gezien. Niemand heeft het opgeschreven op het moment dat het telde. Willem begint een schriftje bij te houden. Niet omdat iemand het vraagt, maar omdat hij niet nog een keer wil doorrijden.Dit boek is door AI gegenereerd.