In korte, persoonlijke verhalen neem ik je mee in mijn leven met ernstige Myalgische Encefalomyelitis (ME), een van de Post-Acute Infectieuze Syndromen. Een ziekte die nog altijd onvoldoende wordt begrepen en die mijn wereld steeds kleiner heeft gemaakt. Maar dit boek gaat niet alleen over ziek zijn. Het gaat over hoe een mens mens blijft wanneer bijna alles je wordt afgenomen. Over verlies en verdriet, maar ook over humor, hoop, liefde, veerkracht en een vleugje kattenkwaad. Over de dagelijkse dingen die zich afspelen in mijn kleine leefwereld. Over katten, een jonge merel, een rolstoel die Ollie heet en een lichaam dat niet meer meewerkt. Want ook wanneer het leven zich grotendeels afspeelt vanuit een bed in een donkere kamer, wordt er nog altijd gelachen, gehuild, gehoopt en geleefd. Een wereld in het klein waarin het leven niet stopt.