De wedergeboorte van de nacht (in B-flat) Wat gebeurt er wanneer de werkelijkheid haar betekenis verliest en het leven verandert in een ontspoorde jazzimprovisatie? In dit literaire universum voert Bleachwater de lezer mee naar de schemerzone tussen droom en werkelijkheid, liefde en vernietiging, absurditeit en radicale leegte. De mens verschijnt er als een rusteloze figurant in zijn eigen bestaan: gevangen in een Performance-Ego, verdwaald in intersubjectieve werkelijkheden en gedoemd tot de tragikomische positie van de Homo Inutilis. Met jazz als leidraad en de kleur blauw als melancholieke onderstroom onderzoekt Bleachwater de versplintering van het moderne ik. Van Leven in een universum van Jazz en Kronieken van Alfie Selderheim tot Jazz on the autobaan, Dodelijke liefde en Een mausoleum van liefde: telkens verschuift de grens tussen het alledaagse en het kosmische, tussen de lach en de afgrond. De nacht is hier geen einde, maar een wedergeboorte. Een muzikale reis door een universum waarin de dood een terloopse grap kan zijn, de liefde een ruïne en de stilte de laatste vorm van verzet. De trompet zwijgt. De coda is ingezet. Wie telt af?