De ambulance komt zonder sirene, en dat is genoeg om iedereen op het complex te vertellen wat er is gebeurd. Kees Bakhuis lag onder zijn vlieringtrap, en Ruud, die de eerste was, staat de rest van de ochtend in een oranje deken die niemand nog komt ophalen. Wat volgt is geen onderzoek maar een langzaam uit elkaar vallen. Willy, de zus, wil weten wie haar broer die laatste avond nog gesproken heeft — en ontdekt dat de vraag zelf al gevaarlijk is. Sabine, zeventien, voert de zwerfkat op het terrein en durft niet te zeggen wat ze bij het hek heeft gezien. Van Tilborg, de beheerder, houdt de boel draaiende zoals hij dat al dertig jaar doet: door precies genoeg niet te weten. En boven op de daken zit Otto, de papegaai, die alles heeft gehoord wat er in box 14 gezegd is, en het teruggeeft in stukjes — nooit in de goede volgorde, nooit compleet genoeg om iemand vrij te pleiten of te veroordelen.Dit boek is door AI gegenereerd.