Een verrassende, nieuwe kijk op de oude beschavingen Nadat de dichter Ovidius uit Rome was verbannen naar een buitenpost aan de Zwarte Zee, treurde hij over de grimmige en barbaarse omgeving waarin hij was beland. Zoals veel van zijn landgenoten dacht Ovidius dat de beschaafde wereld ophield bij de uithoeken van het rijk. Maar was Ovidius’ ballingsoord werkelijk zo erg als hij beweerde? Dankzij archeologische opgravingen weten we nu dat het bruiste van het leven aan de randen van Egypte, Griekenland en het Romeinse Rijk, met bloeiende handel en culturele uitwisseling. Owen Rees neemt ons mee op reis van de smeltkroes van kunst, kennis en literatuur in Megiddo (in het huidige Israël) naar Ovidius’ ballingsoord Tomis (nu het Roemeense Constan?a), dat feitelijk een belangrijke handelsnederzetting was. Van de stad Co Lao (Hanoi), waar het hart van de Vietnamese natie werd gesmeed, naar een multiculturele omgeving in Noord-Engeland, met langs de Muur van Hadrianus intensief contact tussen de lokale bevolking en de Romeinse troepen. Owen Rees laat ons kennismaken met mannen en vrouwen, volwassenen en kinderen, soldaten en burgers, vrijen en tot slaaf gemaakten. Gewone mensen die zogenaamd aan de randen van de oude beschavingen leefden. In dit baanbrekende boek zullen we ontdekken hoe groots en bijzonder hun florerende gemeenschappen waren.