Corrie heeft alles geregeld: de tafel bij het raam, de foto uit het internaat plat op het plastic tafelkleed, drie oude vrienden voor het laatste avondje in de Chinees op de Veerweg die volgende week dichtgaat. Het is een avond om Wim te herdenken, die er niet meer is. Er wordt gelachen om bijnamen, er wordt patat gedeeld die naar vroeger smaakt, en niemand zegt wat iedereen zich herinnert: de kou van de gang, de kamer naast de linnenkast, de zaterdagen bij de frituur waar wie zweeg een bakje extra kreeg. Naarmate de kroepoek koud wordt en de flessen leger, schuift ieder verhaal een klein stukje op — net ver genoeg om te zien wat een ander verzwijgt. Ton had een weekend naar huis. Bea hoorde iets door een deur. Corrie stond dichter bij het loket dan ze ooit heeft toegegeven. En Gerrit, die zijn hand al de hele avond op zijn borst houdt, draagt iets in zijn binnenzak dat hij niemand laat zien.Dit boek is door AI gegenereerd.