Milo trekt met een doos vol boeken een kamer binnen die niemand hem echt heeft aangewezen, in een huis met zes fietsen voor te weinig bewoners en een deur zonder naambordje. Boven, op de overloop, brandt soms licht onder die deur — of is het de straatlantaarn. Fenna en Ivo doen alsof ze het niet zien. Sanne, die 's ochtends vroeg de post van de hele buurt sorteert voordat iemand anders wakker is, zegt dat de kamer niemand iets aangaat en dat er niet aan de klink gemorreld mag worden. Maar de rekeningen op de deurmat liegen niet, en het geld dat maandelijks verdwijnt evenmin. Milo begint te tellen, te lezen, te wachten tot iemand het hardop zegt. Wie betaalt voor een kamer waar niemand woont, en waarom houdt iedereen in dit huis zich zo stil zodra die vraag valt?Dit boek is door AI gegenereerd.