Het is al laat in de namiddag als de kleurrijke hoofdrolspelers van dit verhaal zich opmaken voor het hoogtepunt van het jaar: het traditionele oogstfeest op het kasteel van de plaatselijke Graaf en Gravin. De avond dient zich enthousiast aan, eten wordt ingeslagen, kandelaren aangestoken en feestzalen verlicht tegen de achtergrond van het nachtelijk zwart van het omliggend bos. Gehuld in hun mooiste kleren en vol van verwachting waaien de gasten een voor een aan. Maar met het tikken van de klok gaan maskers af en komt ieders ware aard naar boven. De Landheer en de Boer is door kenners wel eens omschreven als de sensuele liefdesbaby van 'De klucht van de molenaar' en een prikkelende kasteelroman in een modern jasje, als Downton Abbey met een vleugje Berlijn of als Brigitte Bardot die met blote handen garnalen eet. Anderen vinden het weer gewoon 'een goed boek'. Maar wat je mening ook is, wie je ook bent of waar je ook vandaan komt: het is al lang goed dat je een mening hebt, want dat laat zien dat je erom geeft. En als de wereld iets niet kan gebruiken tegenwoordig, dan is het wel onverschilligheid. Veel leesplezier.