Bram is net terug uit Perth als de rouwauto al voor de deur staat. Twintig jaar aan de andere kant van de wereld vallen weg zodra hij de Havendijk op loopt, het huis binnen waar zijn zus Marijke de koffie al heeft gezet en zijn oma Toos op haar vaste stoel zit, met de hoed die ze al bij drie begrafenissen droeg. Zijn vader is dood, het huis moet verdeeld, en iedereen rekent binnensmonds: wie heeft het meest verdiend, wie mag blijven, wie is hier eigenlijk nog van. Ria, de vrouw die na zijn moeder kwam, wacht op een woord dat nooit op papier heeft gestaan. En boven, onder een stapel lakens, ligt iets wat al veertig jaar niemand hardop noemt.Marijke wil dat er eindelijk gepraat wordt. Bram wil vooral niet gevraagd worden waar hij was, die nacht dat zijn moeder riep en er niemand op tijd kwam.Hoe lang houdt een huis stil wat iedereen eigenlijk al weet?Dit boek is door AI gegenereerd.