In de Sint-Joristoren van Neerdam staat het torenuurwerk uit 1731 al tien jaar stil. Zondagochtend om half vijf herdenkt het dorp de nacht waarin de dijk het begaf, en dan moet de klok van twaalfhonderd kilo één keer slaan. Voor het laatst, want het kerkgebouw is verkocht en het uurwerk gaat met de koop mee.Drie dagen eerder vindt uurwerkhersteller Tjeerd Boonstra een haarscheur van de naaf door een spaak, en elf centimeter scheur in de klok zelf. Hij wil zes weken en een gietijzerlasser. Projectleider Ineke Doorn heeft vijf overlevenden van in de negentig, een hoogwerker tot zaterdagavond en geen zes weken. Koster Nel Vroegindeweij, die het achtendertig jaar elke ochtend opwond, heeft de enige kruk die nog pakt. En achter het derde galmbord vindt ecoloog Wietske Damsma een vleermuis in winterslaap.Vier mensen in een koude toren, ieder met een gelijk dat dat van de anderen uitsluit.