De Tweede Wereldoorlog wordt nog vaak voorgesteld als de triomf van het ‘vrije Westen’ over het fascisme. Maar fascisme en liberalisme zijn geen tegenpolen: beide wortelen in het kolonialisme en maken deel uit van dezelfde vijfhonderdjarige oorlog van kapitaal en imperialisme tegen vrijheid en gelijkheid. De Grote Koloniale Oorlog onthult deze bredere geschiedenis en laat zien hoe de strijd van gekoloniseerde volkeren, arbeiders en vrouwen telkens weer werd neergeslagen, maar ook telkens weer oplaaide. Het eerste deel plaatste de Tweede Wereldoorlog binnen die continuïteit en toonde hoe de nazi’s in feite de koloniale logica naar Europa terugbrachten. In dit tweede deel verschuift de blik naar de periode na 1945. De zogenaamde ‘Koude Oorlog’ blijkt in werkelijkheid een bloedhete Derde Wereldoorlog, waarin de Verenigde Staten en hun bondgenoten de rol van de fascisten overnamen. Terwijl revolutionaire bewegingen van Vietnam tot Angola en van Palestina tot Latijns-Amerika vochten voor bevrijding, sloeg het Westen terug met massamoord, staatsgrepen en neokoloniaal geweld. Aan de hand van deze wereldwijde strijd ontvouwt zich een onthullend panorama – van de organische banden tussen Washington en voormalige nazi’s, tot de genocidale logica achter de Vietnamoorlog en de opkomst van het zionisme. Het dwingt ons om de twintigste eeuw, en ons heden, door andere ogen te zien: die van de verworpenen der aarde.