Woensdagmiddag speelt de voorslag van de stadstoren de melodie die iedereen in de stad kan fluiten. Bij de zevende maat komt er uit de elfde klok geen toon maar een tik. Stadsbeiaardier Machteld Vroegop klimt de klokkenstoel in en vindt zesentwintig centimeter boven de slagring een scheur, een haar breed. Zaterdag om twaalf viert de stad zevenhonderd jaar stadsrechten, en de jubileummelodie vraagt eenendertig keer om juist die klok.Machteld wil dat er nooit meer op dat brons wordt geslagen. Wibo Ketelaar, voorzitter van de beiaardcommissie, heeft buiten haar om een kraan besteld en een leenklok laten komen: een beiaard met een gat erin is twintig jaar lang een kapot instrument.Met monteur Reinier Doeve en leerling Femke Blaakman werken ze drie dagen door op de klokkenzolder, terwijl de toren geen uur meer slaat. Alles loopt uit op één handeling: het koord onder de gescheurde klok, zaterdag om twaalf.