In de gang van Uitvaartcentrum Nienhuis in Appingedam staan elf urnen die niemand komt halen. Hanneke Buikema schenkt er de koffie, telt de gebakschaaltjes en slaapt sinds de versterking in een wisselwoning achter de sporthal. Op een donderdagochtend zet ze de as van Roelf Balkema vooraan op de plank en belt ze zijn zoon.Egbert komt, en hij blijft komen, elke donderdag, voor koffie die hij niet opdrinkt. Hij wil de blauwe map terug die Hanneke meenam op de avond van de uitvaart, toen hij vier jaar correspondentie met het schadeloket voorlas en de zaal leegliep. Zijn zus Marieke wil dat hij hardop zegt wat hij heeft laten liggen. Eigenaresse Wietske wil vooral geen gedoe.Ondertussen is Nienhuis verkocht aan een landelijke keten en staat er over de koffiekamer niets op papier. Hanneke wil hem bij daglicht, in een huis met een echte vloer.