"Deep down geloof ik dat ik lelijk ben, maar ik kom in botsing met mensen en situaties waar ik niet tegenop kan. Daarna voel ik me minderwaardig." Aldus de antihheld uit dit geïllustreerde dagboek over leven met schizofrenie. Danny Steggerda - What's in a name? - weet soms even noch steg; zijn ego is dan zo druk met zichzelf bezig dat Danny zich een blinde voelt. We maken Danny vooral mee op bezoek bij welwillende hulpverleners, maar hij is ook een mens met lieve ouders, met verlangens (vrouwen! Musea!) en lastige buurvrouwen die hem zijn sigaretje misgunnen. Ergens in 2008 raakt hij in een crisis, maar dankzij veel praten, pillen, humor en... tekenen vindt hij zijn weg weer in die mooie stad-achter de duinen. Een ander woord voor illustratie is 'verlichting' en dat is precies wat Steggerda creëert: een lichte vorm voor een verhaal over een 'zwaar' tobbende man met schizofrenie. Hij heeft bovendien een andere kwaliteit in huis die dit stripboek verlicht: zelfspot. Mede hierdoor boeit zijn stijl, bekend aan die van cartoonist Peter van Straaten en de gebarentredes van Claire Bretécher. Danny Steggerda (1961) is op weg naar een bestaan als zelfstandig striptekenaar na een warme jeugd in een hippiegezin in 'zijn' stad Den Haag. Volgde hij de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Hij publiceerde in diverse magazines voor en door psychosegevoelige mensen. Momenteel is hij huistekenaar en gastheer bij de Stichting Anton Constandse. "Wat houdt dat eigenlijk in: herstel? Hoe voelt nieuw verworven vrijheid? Kan zingeving met de jaren veranderen? Allemaal vragen die in Danny's hoofd de revue passeren en in zijn dagelijks leven terugkomen. Ontredderd en strompelend weet hij het leven buiten zijn hoofd steeds meer te omarmen. Danny ontroert, zet aan tot nadenken en neemt het licht en de duisternis zoals ze zijn. En de lezer vaart mee op een onderhoudende, hoopgevende tocht." — Daphne Kieft, een vriendin van Danny