De laatste lener schuift langs haar heen de stoep op en Margriet laat de knip in de sponning zakken. Voor het licht wordt moet alles van de planken af: wat meeverhuist naar de stad, en wat naar de pers in de haven gaat. Ze heeft een uitzendkracht voor de nacht, een potlood en een kasschrift, en geen systeem dat bijhoudt wat er uit het pand verdwijnt.Op het plein staat een bestelbus met de schuifdeur open. De man erin heeft een vel ruitpapier bij zich met maten en jaartallen, en geld in het dashboardkastje. Binnen zit Isabeau achter de tijdschriftenkast over haar scheikundeboek, in het enige gebouw waar ze 's avonds nog mag blijven.In de ochtend komt de regiocoördinator met de vrachtwagen, en op haar formulier is een veld leeg. Wat Margriet daarin zet, kan niemand natellen.Dit boek is door AI gegenereerd.