Bij Reina Wolthuis staan negen paarden op stal — vijf ervan zijn niet van haar. De eigenaren moesten weg vanwege de aardbevingsschade aan hun huis en zeiden allemaal hetzelfde zinnetje toen ze hun dier brachten: het is voor een paar maanden hooguit. Reina zei elke keer: hij staat hier goed. Ondertussen ligt haar man Sieger in het verzorgingshuis, waar hij niet meer spreekt maar knippert — één keer voor ja, twee voor nee, al is dat systeem nooit helemaal sluitend gebleken.Om haar heen probeert iedereen zich staande te houden op grond die letterlijk beweegt: Ede, die zijn erf allang niet meer terug kan krijgen maar dat niet durft toe te geven; Fenna, die stiekem elke cent wegzet voor een schuld die niet van haar is; Marloes, die uit Amsterdam belt over van alles behalve waar het echt over gaat.En dan komt het bericht dat de stal zelf gesloopt zal worden. Voor de paarden moet een plek gevonden worden. Voor de mensen ook.Hoe lang kun je "voor een paar maanden hooguit" volhouden voordat het woord zijn betekenis verliest?Dit boek is door AI gegenereerd.