De sleutel van het pension zit nog aan hetzelfde stukje elastiek als vroeger, maar Marjan moet hem optillen om het slot te laten pakken – zo begon het bij haar moeder ook al. Ina is dood, het huis moet leeg, en tussen de fietstassen en de aangekoekte vloerbedekking wacht een schoenendoos vol foto's van een kind dat niemand ooit heeft genoemd. Een meisje met een scheve pony, jaar na jaar ouder, altijd voor dezelfde puien in de straat. Marjan kende haar moeder als iemand die nooit iets bewaarde – geen verjaardagskaarten, geen foto's aan de muur. Wie is Wendy, die twee straten verderop bami opschept en niet weet waarom een vreemde vrouw haar blijft aankijken? En wat deed de slager op de hoek, veertig jaar lang, met pakjes vlees die nooit een rekening kregen? In een straat waar iedereen alles van iedereen weet en niemand ooit iets zegt, gaat Marjan op zoek naar wat haar moeder heeft laten liggen onder een matras, achter een dubbele bodem, in het handschrift van iemand die dacht dat zwijgen hetzelfde was als beschermen.Dit boek is door AI gegenereerd.