Ik val en ik breek zoek mezelf tussen scherven tussen blijven en verdwijnen Toch blijft er iets een adem zacht, maar standvastig Blijven ademen is een gedichtenbundel geschreven vanuit breuklijnen. Over jezelf verliezen en niet weten hoe je daarna verder moet. De gedichten bewegen door rouw, woede, liefde, schuld, gemis, vervreemding, verbinding en acceptatie. Ze gaan over een lichaam dat blijft ademen terwijl alles vanbinnen verschuift. Over tussenruimtes waarin je niet meer bent wie je was, maar ook nog niet wie je zult worden. Er wordt niet gezocht naar mooie antwoorden. Alleen naar eerlijkheid. Naar blijven, zelfs wanneer het zwaar is.