Achter de balie van bibliotheek Bloemhof staat Marieke Hoefnagel voor de laatste keer dozen te vullen. Het pand gaat dicht, de collectie moet weg, en tussen wat bewaard wordt en wat vernietigd wordt, moet zij beslissen. Tot ze in een oude ordner een naam tegenkomt die ze zich niet meer had willen herinneren: die van een jongen uit een project dat ze zelf, jaren geleden, liet doodbloeden. Diezelfde jongen, nu man, zit elke middag met zijn hond aan het fietsenrek voor haar deur. Ferry heeft weinig en houdt dat weinige stevig vast — vooral het dier dat hij ooit uit een schuur haalde. Als een voorval op straat de hond in gevaar brengt, ontdekt Marieke dat er dossiers zijn die nooit weggaan, ook niet als het gebouw waarin ze liggen wordt leeggehaald. Wat begint als opruimen, wordt iets anders: een vraag over wat een mens verschuldigd is aan wie hij ooit heeft laten vallen. Marieke heeft dertig jaar geleerd om dingen op de juiste plek te leggen. Deze keer weet ze niet in welke doos dit moet.Dit boek is door AI gegenereerd.