Selamawit rijdt de lijn over de polderweg, van het dorp naar de stad en weer terug. Bij een bocht waar geen halte is staat Rudmer met zijn arm omhoog. Ze kent hem van vroeger, van de kas op de boerderij, toen zij de planten opbond en hij aan het hek de bussen telde die langsreden.In haar binnenzak zit een brief. Een standplaats verderop, nachtdienst, meer loon, en haar zus rekent aan de keukentafel al jaren voor wat er naar huis moet. Haar zoon heeft intussen een aanbod gekregen dat hem hier weghaalt, en hij wacht tot zij er iets van zegt.Boven de kantine wordt de winterdienst verdeeld. Haar lijn komt vrij, en wie hem laat gaan hoeft niemand iets uit te leggen.Dit boek is door AI gegenereerd.