EEN UNIEK KIJKJE IN DE BESLOTEN MOLUKSE GEMEENSCHAP De kleine Dickie Leatemia stapte in 1951 aan boord van een groot schip dat hem naar het verre Nederland zou brengen. De brutale en eigenzinnige Dickie groeide op kamp Wilgenhof op tussen de Zeeuwse kinderen. Na de verhuizing van het gezin naar Capelle aan den IJssel, probeerde hij te ontsnappen aan de benauwende Molukse gemeenschap. Maar Dickie heeft zijn afkomst nooit verloochend. ‘Hoewel ik mij als een buitenstaander gedroeg, heb ik lichaam ik tegen wil en dank de getroebleerde geschiedenis van de Molukkers in Nederland.’ In Beats van mijn bestaan deelt Dickie Leatemia zijn kritische en tegelijk liefdevolle visie op de Molukse gemeenschap. Hij vertelt over zijn frustraties en het geweld van de tweede generatie, maar vergeet de vrolijke verhalen over zijn wilde jaren niet. Dickie vertelt zijn verhaal op zijn eigen manier: eigenzinnig en ruimdenkend. Rotterdammer Leatemia verbindt Molukse verhalen met universele thema’s als verlies, verzet en verzoening. ‘Ik spreek me uit over kwesties die de meeste Molukkers liever met de mantel der liefde bedekken. Ze zwijgen. Ik hou mijn mond niet.’ Dickie Leatemia (Tjimahi, Indonesië, 1949) is een veelzijdig kunstenaar, cultureel ondernemer en non-conformistisch erfgoeddrager.