De dozen staan al buiten als Nikki aankomt om haar moeder te helpen verhuizen. Vijftien jaar geleden werkte ze hier, op het vakantiepark waar Ineke nog altijd bedden verschoont en karren door dezelfde gangen duwt. Ergens tussen die zomer en nu ligt een gouden armband, gevonden onder een matras, en een ontslag dat niemand hardop heeft uitgelegd.Terwijl ze samen kasten leeghalen en oude schema's uit een la vissen, blijkt niemand zich exact hetzelfde te herinneren wie waar stond, wie wat het eerst zei, wie naar wie is gelopen. Een collega die te snel handelde. Een manager die nooit heeft gebeld. Een gast die iets langer zweeg dan nodig was.Nikki wil weten wat er precies gebeurd is. Ineke wil vooral dat de dozen dicht gaan. Tussen het inpakken door schuift de waarheid steeds een stukje op, tot er iets overblijft dat kleiner is dan een leugen en groter dan een misverstand.Wie heeft die ochtend het eerst iets gezegd — en waarom heeft niemand het daarna nog een keer gevraagd?Dit boek is door AI gegenereerd.