Elke ochtend om tien voor zeven vult Ineke de eierwarmers, ook als ze de nacht daarvoor bij haar vaders bed heeft doorgebracht. Het hotel langs de snelweg draait al veertig jaar op haar handen, terwijl Gerrit boven wegzakt in stilte en machines. Marjan, zijn veel jongere vrouw, telt de dagen anders: in vierkante meters, in een bedrag dat ze steeds weer uitrekent zodra niemand kijkt. En dan is er Bart, die alleen belt als er iets te verdelen valt, en Tonny, die zwijgt over een schuld uit 1984 die niemand op papier heeft gezet. Terwijl het krijtbord bij de ingang trouw 'Fijne dag!' blijft melden, schuiven onder de oppervlakte de rekeningen, de beloftes en de stiltes tegen elkaar aan. Iedereen wacht op hetzelfde moment — en niemand zegt hardop waarom. Wie er straks nog staat als de deuren voorgoed dichtgaan, is een vraag die niemand aan tafel durft te stellen.Dit boek is door AI gegenereerd.