Igor is afgekeurd voor het korps: te zacht, te snel op zoek naar een hand op zijn kop in plaats van naar het doel. Daan, Vera en Thomas nemen hem mee naar hun studentenhuis en beloven zichzelf dat het tijdelijk is, dat er straks weer een vierde bewoner op kamer drie komt. Maar de hond legt zich neer tussen hen in, op de bank, onder de keukentafel, tussen twee handen die elkaar net iets te lang vasthouden, en jaren later is hij nog altijd degene op wiens rug hun handen elkaar raken zonder dat iemand het lijkt te merken. Terwijl huurcontracten worden vernieuwd, treinen vertrekken en er stilzwijgend een kamer leeg blijft voor iemand die niet meer thuis woont, wordt duidelijk dat niet alleen Igor ooit is afgekeurd voor het echte werk. Wie in dit huis eigenlijk waarop wacht, durft niemand hardop te vragen — tot de hond ouder wordt, en er geen tijd meer over is om het niet te doen.Dit boek is door AI gegenereerd.