In de zomer van 1985 hangt er een nieuwe lichtbrug boven de grote vloer van Zaal Ouwejan aan het Oosteinde in Vriezenveen. Om die te laten hangen praat Marisca Ouwejan, zeventien en achter de tap, haar vader Louw om: het zondagmiddagdansen verhuist naar de achterzaal, tussen geleende stoelen. Haar moeder Cocky, danslerares uit Zaandam, laat het gebeuren en begint stilletjes bij te houden wat er werkelijk binnenkomt.Twintig jaar later heeft Marisca de zaak en is die zondagmiddag het enige uur dat nog vol zit, aangevoerd met de touringcar van Maup Bark uit Deventer. Ze wil de dansers terug op de grote vloer, met entree en een koffietafel erbij. Tinie Vet en haar getrouwen zitten liever achter, waar het parket beter ligt. En in Keizerslanden begint Olaf Woestenburg hetzelfde voor vijf euro, acht kilometer van hun eigen deur.