Sietske schenkt koffie voor families die ze niet kent en luistert naar een klok die altijd voorloopt. Op de mat bij de deur ligt Sems, de hond van haar man Wiebe, doof en stram geworden, wachtend op iets wat niet meer komt. Zeven jaar geleden liet Wiebe een envelop achter zonder afzender en zonder adressaat, en sindsdien draagt iedereen in dit gezin een eigen stuk van wat erin stond, zonder dat iemand het hardop zegt. Haar dochter Marieke komt en gaat tussen diensten door, met een stilte die groter wordt naarmate de vragen dichterbij komen. Klaas, die de begrafenisonderneming al twintig jaar met Wiebe deelde, bewaart iets in zijn onderste lade waarvan hij niet weet of het bewaren of verbergen was. Achter de heg ligt meer begraven dan alleen een hond. Wat er precies in die brief stond, en wie er de moed zal vinden het uit te spreken, blijft liggen tussen de kopjes koffie die steeds opnieuw worden geschonken.Dit boek is door AI gegenereerd.