Ruben van Dongen is tandarts in een Brabants dorp: precies, beleefd en twintig jaar lang de man die vraagt of het gaat. Dan gaat Tessa Vermeer in zijn stoel liggen, met haar mond al open voordat hij iets vraagt. Wat begint met één fluisterzin, *nog niet, groeit uit tot een behandelplan in Comic Sans, nachten in een Belgisch hotel en een gemaskerde gast die verdacht veel weet van de altpartij. Want Hanna, zijn vrouw, notuleert alles. Ook dit. Even spoelen is een hete, geestige en hartelijke roman over gewone mensen met een nette façade die voor het eerst durven: een tandarts die leert vragen, een vrouw die leert ontvangen, een assistente die altijd geeft en een kerkbestuursvoorzitter die eindelijk hardop zegt wat ze wil. Met biechtstoelen, roeiboten, een kapstok die omvalt en een dorp dat alles ziet, behalve wat er werkelijk gebeurt.