Elke avond telt het publiek mee met de circusdirecteur. Vijf, vier, drie, twee, één. Elke avond gilt hij bij één, valt hij neer, en staat hij lachend weer op. Tot die ene dinsdag. Dan blijft Maxim liggen, met een mes in zijn borst. Rechercheur Bart telt alles: traptreden, stoelen, de ringen aan een hand. Hij kwam naar het circus vanwege een stapel anonieme brieven over een directeur die zijn mensen slaat, op plekken waar het kostuum overheen valt. Nu is die directeur dood, en de messenwerper bekent meteen. Maar Bart gelooft hem niet. Iedereen in het circus had een reden. De clown, de waarzegster, de man met de roze poedels, de weduwe met de zonnebril. En niemand zegt iets, want hier verraad je elkaar niet. Ook Mila niet, de koorddanseres op wie Bart veel te snel verliefd wordt. Van zijn chef krijgt Bart tot zaterdagavond negen uur om een naam te vinden. Daarna gaat de zaak dicht en trekt het circus verder. Het publiek telde tot één. Bart telde door.