Verlies hoort bij het leven. We verliezen mensen, liefdes, zekerheden, dromen en soms een versie van onszelf. Maar wat doet dat verlies met ons? En wat nemen we ervan mee? In 'Levensbreuken als Ersilia' schrijft Bert Overbeek over de breuken die een mensenleven tekenen. Vanuit persoonlijke ervaringen, herinneringen en ontmoetingen onderzoekt hij hoe mensen omgaan met afscheid en verandering. Daarbij zoekt hij niet de eenvoudige antwoorden. Verlies kan pijn doen, ontregelen en lang blijven doorwerken, maar het kan ons ook iets laten zien over wie we zijn, wie we liefhebben, waar we vandaan komen en wat werkelijk betekenis heeft. Overbeek noemt dat 'met terugwerkende kracht innerlijk rijker worden'. 'Levensbreuken als Ersilia' is een persoonlijk en literair verhaal over rouw, liefde, herinnering en zingeving, geschreven met verwondering, ernst en de humor die daar zomaar ineens doorheen kan breken. Het boek is geschreven nadat een schitterende liefde onverwachts afbrak. Deze eigen ervaring geeft het verhaal een sterke onderstroom.