Op een koude zaterdagochtend stapt Soheila de stoep van haar hotel op en zegt tegen de wielerploeg dat ze de berging nodig heeft. Er moeten bedden in, voor de ploegen die aan de weg werken, want het dak kost meer dan het hotel opbrengt. De fietsen staan er al zo lang tegen die muur dat niemand zich nog afvraagt waarom het mag.Lia houdt de kas en maakt de lijst, en zij weet wat er in de ordners staat: de uren die de leden met een kwast en een plamuurmes in dat hotel hebben gestopt, afgedragen in guldens, daarna door niemand nageteld. Op het blaadje dat Soheila's vader destijds op een schrijfmachine heeft getypt staat een voorwaarde van een halve regel, en die houdt het alleen zolang er gereden wordt.Dan komt er een brief van een advocaat in Zaltbommel, met een bedrag erin en geen enkele naam.Dit boek is door AI gegenereerd.