Een eerlijk en ontroerend verhaal over dementie, liefde, verdriet en humor. De volledige opbrengst van dit boek gaat naar Alzheimeronderzoek bij Amsterdam UMC. Vijf jaar lang hield Beryl van Praag een dagboek bij over haar leven met haar moeder en Alzheimer. Niet om er ooit een boek van te maken, maar om alles een plekje te geven. Het verdriet, de frustratie en de machteloosheid, maar ook de ontroerende momenten, de onvoorwaardelijke liefde en de situaties waarin ze, ondanks alles, dubbel lagen van het lachen. Uit dat dagboek ontstond ‘Het Dagboek van een Dochter’. Geen boek over wat Alzheimer ís, maar over wat Alzheimer dóét. Een persoonlijk en herkenbaar verhaal dat raakt, ontroert en soms hardop laat lachen. Voor iedereen die met dementie te maken heeft, iemand met Alzheimer liefheeft of beter wil begrijpen wat deze ziekte met mensen en hun naasten doet. Een boek recht uit het hart, over een ziekte die zoveel kapotmaakt, maar de liefde niet zomaar wegneemt.