Nog voor het licht staat Soledad op het perron met een koelbox tussen haar schoenen en een envelop in haar binnenzak: namen in hoofdletters, achter elke naam een station. Eens per jaar reist de familie uit Limburg naar het noorden, naar de flat aan het kanaal waar haar moeder het geborduurde kleed al over de tafel heeft gelegd.Chispa gaat mee. De hond is van haar moeder, maar ze woont in het zuiden, want een oude vrouw komt met een hond niet van haar galerij af en in het huurcontract staat geen dier. Een middag lang mag ze thuis zijn. Daarna gaat ze weer de trein in.Dit jaar staan er namen op de envelop waar niemand meer bij hoort, zijn de tanden van de hond op, en kijkt een conducteur die altijd heeft weggekeken naar het karton in Soledads hand.Dit boek is door AI gegenereerd.