Wiecher leest de brief voor met de slang nog onder druk: de provincie wil een paar donderdagavonden praten over de brand van die zomer, en de post moet zelf het verslag maken. Een formaliteit, zegt hij. Alinda biedt aan de notulen te doen.Thuis legt ze de oude roosterbriefjes uit over het keukenzeil, op datum, van links naar rechts. Sommige rijen houden halverwege op. Niemand die het mist, behalve zij. En de vrouw die haar bos is kwijtgeraakt zit achterin de kantine met haar tas op schoot.In de kantine gaat het over pompen en bermen en over wie waar stond. Wat Alinda weet van de nachten past in geen enkele kolom, en zij is degene die de kolommen invult.Dit boek is door AI gegenereerd.