Op het ritme van de seizoenen trekken in de hooggebergtewoestijn Ladakh al eeuwenlang nomaden met hun kuddes rond. Een leven van uitersten. In de winter extreme kou en sneeuwstormen en in de zomer stoffig, droog en heet. Sneeuwluipaarden en wolven sluipen rond. De moderne tijd doet stapsgewijs zijn intrede met zonnepanelen, mobieltjes en gasbranders, maar de geiten, schapen en jaks worden nog altijd te voet gehoed, dag in dag uit. Is het verwonderlijk dat de jonge generatie dit ruige leven de rug toekeert? Myra de Rooy bezoekt dit nomadengebied en maakt er vrienden. Trektochten in dit wonderschone, maar onherbergzame terrein geven een inkijk in de leefwereld van de herders. Ze loopt door een open geologieboek op het dak van de wereld, via voormalige karavaanroutes, over bergpassen en langs rivieren en zoutmeren. Tijdens ontelbare koppen boterthee worden haar inspirerende levensverhalen en oude kennis toevertrouwd. Zij hoort ook over problemen, zoals klimaatverandering. Is onderwijs juist een zegen of een last? De vele foto’s maken De laatste Nomaden tot een bijzonder portret van een verdwijnende levenswijze.