'Op een dag kwam een jonge vrouw, een meisje nog, mijn winkel binnen. Ze vroeg naar het boek Tristan & Isolde en terwijl ik in de index naar het kaartje met de titel zocht, begon de baby, die de jonge vrouw in haar armen droeg, over te geven. Waarom gaf het kind over? Ik weet het niet. Ik bood haar aan om in de keuken achter in de winkel het kind te verzorgen en we raakten in een moeizaam gesprek. Vlak voor zij vertrok maakte zij een gebaar dat me bijbleef, omdat het me deed denken aan een door de schilder Pierre Bonnard vastgelegde pose van een vrouw, waarnaar ik kort ervoor in een juist gekocht boek over Bonnard had zitten kijken.'