We lopen allemaal. Soms doelgericht, soms verdwaald en soms tegen beter weten in. We maken plannen alsof het leven zich eraan zal houden. We zoeken liefde, verlangen naar zekerheid, verliezen mensen, beginnen opnieuw en ontdekken onderweg dat juist de belangrijkste dingen zich nauwelijks laten beheersen. *Een eind met je mee* bevat dertig filosofische gedichten over de merkwaardige tocht die we een leven noemen. Over liefde en afscheid, verlangen en verlies, ouder worden en opnieuw beginnen. Over vasthouden aan wat dierbaar is en de moed om los te laten wanneer iets voorbij is. Ieder gedicht begint met dezelfde uitnodiging: *Loop maar.* Niet: volg mij. Niet: zo moet het. Want deze bundel geeft geen antwoorden en wijst geen weg. Hij nodigt uit om te kijken, te twijfelen, te verdwalen en stil te staan bij wat we onderweg zo gemakkelijk voorbijlopen. Misschien gaat het leven uiteindelijk niet om aankomen. Misschien gaat het om aandacht hebben voor de mensen die een tijdje naast ons lopen, voor de momenten die pas later bijzonder blijken en voor het besef dat niets vanzelfsprekend blijft. Loop maar. Ik loop een eind met je mee.