Het is zondagmiddag en de zaal zit vol. Jannieke legt de theedoek over de kranen, het teken dat het op is, en niemand loopt naar de garderobe. Onder de tap zoemt een koelkast met een klep die niet meer dichtgaat.Dan komt haar broer binnen met een gele envelop tegen zijn borst. Er zit een stuk van de notaris in: het pand gaat nu al over, hun moeder blijft er wonen, zwart op wit. Mina gaat met haar vinger onder de regels mee. Dan vraagt ze of hij gegeten heeft en zet de asbak op het papier.Wat haar moeder wil staat in geen enkele akte. En wat Jannieke zelf wil heeft ze nog aan niemand gezegd, ook niet aan de man die in het voorbijgaan al jaren zijn hand op haar rug legt.Dit boek is door AI gegenereerd.