Trees staat elke ochtend voor haar raam aan de Zeestraat en telt de koppen die van een boot komen. Die zondag telt ze er twee waar er drie hadden moeten zijn. Cor is niet teruggekomen, en zijn broer Sil en zijn vrouw Ankie vertellen wat er gebeurd is: een golf, een reling, een man die er niet meer was. Trees luistert, knikt, wast af — en onthoudt. Kwart voor twee, zegt Ankie op de kade. Half drie, zegt ze weken later bij de bakker. De wind draaide, zeggen ze allebei, met precies dezelfde woorden. Terwijl het dorp zich opmaakt voor de kermis en de vlaggen worden opgehangen, blijft Trees rekenen, vragen, briefjes bewaren in een la die klemt. Niemand anders wil de tijden naast elkaar leggen. Zij wel. Maar hoe dichter ze bij een antwoord komt, hoe stiller het om haar heen wordt — en hoe minder zeker ze wordt of ze de waarheid eigenlijk wel wil weten.Dit boek is door AI gegenereerd.