Renske komt naar het asiel van haar overleden tante om te sorteren wat er blijft en wat weg moet: een schriftje hier, een doos daar, een leven in dozen met 'divers' erop. Wat ze niet had verwacht is Ab, de vrijwilliger die er al veertig jaar staat en die precies weet welke scheuren met tape zijn dichtgeplakt en welke niet, en die zelf al maanden bijlegt uit eigen zak om de honden te kunnen voeren.Tussen de kwitanties en de afwijzingen — brieven die woord voor woord hetzelfde zijn, jaren uit elkaar — ontdekt Renske hoeveel haar tante heeft verzwegen, aan Ab, aan haarzelf, aan iedereen die het had kunnen weten. En als er een koper voor de grond opduikt en een gemeenteambtenaar met haar eigen verleden in het dossier, moet Renske beslissen wat ze eigenlijk wil redden: het huis, de honden, of iets van wat haar tante nooit heeft kunnen afdwingen.Ab schept door, dag na dag, alsof er niets veranderd is. Maar hoelang houdt een mens iets vol dat allang stuk is?Dit boek is door AI gegenereerd.