Op een winterdag staat Stedman met een schroevendraaier bij het gesloten paviljoen aan zee waar hij kookt, en laat zijn kinderen door het gat in de luiken naar binnen kijken: daar staat de plaat, hier kan niemand langs. Een van de schroeven raakt zoek in het zand. Hij zoekt tot het licht wegloopt. Het luik houdt het ook wel zonder.Zijn zoon kijkt niet mee. Die staat aan het water, telt hoe vaak de man op de plank valt, en wil daar zijn leven beginnen. Wat hij daarvoor nodig heeft komt in een envelop, op het strand, uit een binnenzak.Ruthline ziet het gebeuren en verzet geen voet. Ze houdt een schrift bij. Er staan bedragen in en daarachter staan jaartallen, en op een dag schuift ze het over een motorkap naar haar jongste toe.Dit boek is door AI gegenereerd.